Weerspiegeling van het dagelijks leven met en zonder silver lining

Het videodrieluik betrekt de kijker bij het dagelijks leven op de straten van de buurt Imperial Courts. De scènes vormen een contrast met de reputatie van de wijk, die berucht is vanwege bendegerelateerd geweld. Lixenberg laat zien hoe de middagen loom verstrijken; hoe de hele wijk bijeenkomt om het eindexamenfeest van een jonge buurtgenoot te vieren. In een andere scène discussiëren vrouwen over fast food terwijl ze elkaars haar invlechten.

Het ritme van de film, waarin levendige en verstilde scènes elkaar afwisselen, weerspiegelt dat van het dagelijks leven. Lixenberg laat een bijzonder hechte en veerkrachtige gemeenschap zien. Zo nuanceert ze op haar kenmerkende, ingetogen manier de vooroordelen over de buurt. De problemen van Imperial Courts worden niet weggepoetst: ze komen subtiel aan de orde, bijvoorbeeld door het overstemmende geraas van laag overvliegende politiehelikopters of door beelden van bescheiden herdenkingsmonumenten voor doodgeschoten buurtbewoners.