Grenzen van de kunst opgerekt

Het begrip van wat kunst is en kan zijn is door Nauman sinds de jaren zestig aan alle kanten opgerekt. Voor Nauman begint alles met een idee, en dat idee kan vervolgens op allerlei manieren gestalte krijgen – als een sculptuur, een tekst, geluid, neon of een gefilmde handeling of interactie. 

Waar neon eind jaren zestig nog uitsluitend wordt gebruikt voor reclame, zet Nauman dit aantrekkelijke en verleidelijke medium in voor kunstwerken. Vaak maakt hij daarbij speels en intelligent gebruik van taal, met woorden die je aan het denken zetten, zoals in Eat/Death (1972).

Nauman werkt ook vaak met zijn eigen lichaam en verklaart de meest dagelijkse dingen tot kunst, zoals met zijn video-installatie Washing Hands Abnormal (1996). Gedreven door de vraag wat het betekent om een kunstenaar te zijn, zoekt en verkent hij in zijn videowerken de fysieke grenzen van zijn atelier om vervolgens te concluderen dat alles wat hij als kunstenaar in die ruimte doet kunst moet zijn. 

Wil je meer weten over deze tentoonstelling ga naar de website en reserveer je toegangskaart.