Stem van een nieuwe generatie

Anne Imhof wordt gezien als de artistieke stem van een nieuwe generatie. Haar werk is desoriënterend, en speelt op een onvergetelijke manier met grenzen. Deze eerste solotentoonstelling van Imhof in Nederland wordt gezamenlijk gepresenteerd door het Stedelijk en de Hartwig Art Foundation.  

De donkere kant 

Imhof combineert kunst, installaties, choreografie en muziek om de zintuigen aan te spreken. Daarvoor put zij inspiratie uit de cultuurgeschiedenis, van Griekse mythologie en nihilisme tot underground cultuur. Ze stelt de dynamiek van macht aan de orde, en raakt aan gevoelens als hyperindividualisme en eenzaamheid, verlangen en hebzucht, verzadiging en de angst om iets te missen. Die vertaalt ze ook naar haar kunstwerken, die nooit één moment vangen, maar over transitiemomenten gaan.

In het Stedelijk zal ze een dystopische onderwereld creëren, bestaande uit een complex labyrint van kledinglockers die we kennen van de middelbare school, en verwijzen naar een gevoel van angst en body dysmorphia. Binnen de nauwe doorgangen is daar de aanwezigheid van een Avatar, die onze waarneming verstoort, terwijl het steeds veranderende licht met je oriëntatie speelt. 

Over Anne Imhof

Anne Imhof (Giesen, 1978) studeerde aan de Städelschule te Frankfurt. Der Preis der Nationalgalerie (de Duitse equivalent van de Prix de Rome) die zij in 2015 kreeg uitgereikt, resulteerde in een solotentoonstelling bij het Hamburger Bahnhof in Berlijn. Met Faust won Anne Imhof in 2017 de Gouden Leeuw tijdens de Biënnale van Venetië. Haar daaropvolgende tentoonstellingen in Tate Modern en Palais de Tokyo werden enthousiast ontvangen door pers en publiek.