Minimal electronic folk

Sophie Hunger groeide op in Zwitserland, Engeland en Duitsland. Het dan ook niet gek dat de jonge Zwitserse meerdere talen beheerst en dit ook gebruikt in haar muziek. Haar eerste plaat ‘Sketches On Sea’ kwam uit in 2006 en werd door The Guardian beschreven als het beste van Laura Marling, Beth Orton en Björk in één folkrock pakket. Maar sinds haar laatste album ‘Supermoon’ uit 2015 heeft Hunger wat ingrijpende veranderingen aangebracht in haar leven. Verhuisd naar Berlijn verruilde Hunger haar instrumenten voor drummachines en software. Ze dook in het electronic-hart van Berlijn en besloot gevoed door haar nieuwe liefde een volledig Engelstalig album te maken, de titel ‘MOLECULES’. Hunger zelf beschrijft het als “minimal  electronic folk”. Wat niet veranderd is zijn haar eigenwijze popnummers, intiem, met spookachtige, subtiele begeleiding en haar indringende stem die krachtig, melancholiek, verrassend en veelzijdig is. In 2020 volgden de Duitstalige albums 'Halluzinationen' en 'Ich Liebe Dich'.