Gedichten van de Torenkamer


de tuin kijkt mij recht in mijn gezicht
het is vreemd te bedenken dat zij mij
niet kent, zich mij niet herinnert

Uit Tuin van Rutger Kopland


Zang, piano, blazers en strijkers

De gedichten zijn aangekleed door een bezetting om bij weg te dromen, een zwoele combinatie van zang en piano omringd door blazers en strijkers die in elkaar lijken te verdwijnen. De speelse klanken van de fagot, het lichte getokkel op de viool, de diepgekleurde basklarinet en de contrabas in al zijn gedaantes brengen een prachtige nieuwe dimensie aan de gedichten. Een grootse klank, intiem ingekleurd door jazzmusici en klassieke musici.

Persoonlijke EP

Het resultaat is een betrokken en persoonlijke EP, waarbij de gedichten opgetild worden, al was dat niet eens nodig. De keuze voor de gedichten kwam intuïtief, al sprekend, zingend en voelend in het Torenkamertje. Remco Campert’s Lamento bijvoorbeeld, langs het lange diepe water, waar achter oeverriet de zon. En Tuin van Rutger Kopland, wat kijkend op de Vondeltuin natuurlijk een inkopper is.