De tekst van auteur Gaea Schoeters vindt zijn spiegel in een recent teruggevonden theatertekst van William Shakespeare, waarin de sheriff probeert de burgers van Londen tot rede te brengen die een groep recent aangekomen vluchtelingen willen lynchen. De gelijkenissen met de huidige tijd zijn frappant. Migratie is van alle tijden, onze primaire reactie erop ook. Elk organisme stoot af wat het vreemd is: de "strangers" moeten weg.

In tegenstelling tot wat je zou vermoeden is dit geen triest verhaal, maar vormen de twee monologen samen een ironische tragikomedie. Weliswaar wrang en maatschappijkritisch, maar nooit somber.

Componiste Annelies Van Parys zet de Shakespearetekst om tot een reeks liederen voor sopraan en gitaar/luit. De muziek vormt geen klassieke soundtrack, maar wordt een extra personage. De sopraan krijgt de rol van commentator en plaatst de monologen in een ruimer kader, zodat ze niet alleen een persoonlijk verhaal zijn, maar ook een maatschappelijke reflectie.