Gewoon in het Nederlands

Nederland. Het land waar je van je fiets afwaait en er altijd een gratis douche op de loer ligt. Het land waar de mensen het gelukkigst zijn, maar waar ook het meest wordt geklaagd. Het land waar iedereen tolerant is, maar niemand welkom en alleen Zwarte Piet moet blijven. Het land waar burenruzies, geluidsoverlast en onbeschoft gedrag in het verkeer, op de sportvelden of in de supermarkt moeten worden bestreden met hashtags. Zijn wij zo direct als men beweert of zijn we gewoon lomp? Zijn wij nou e´chte praters of zwijgen we liever, want wat zullen de buren wel niet denken? De Meisjes willen wel even praten. In hun eigen muzikale taal, onze moerstaal…