Daar waar jij niet bent, daar is het geluk

Met deze bovenstaande onheilspellende woorden eindigt Schubert's beroemde lied Der Wanderer. Het is de voornaamste reden om te gaan 'wanderen', te zwerven. En voor Schubert om te componeren, op zoek naar een betere plek. Schubert weet de luisteraar te ontroeren op een manier zoals geen andere componist dat kan. Hij toont ons met die prachtige, haast eenvoudige melodieën een glimp van een onbereikbare hemel. Altijd net voorbij de bergen, net achter de horizon.

De Wanderer Fantasie voor piano solo, door Tobias eerder op CD opgenomen, is niet alleen indrukwekkend, maar ook technisch uitdagend. Schubert zelf zei 'de duivel zou dit ding moeten spelen!' doelend op zijn eigen onvermogen om dit stuk goed te spelen. Schubert's ontroerende cyclus Schwanengesang bleek letterlijk zijn zwanenzang. Het was kort voordat hij overleed het laatste werk dat Schubert schreef... Franz Schubert 3 Liederen: 1. Der Wanderer, D 489 2. Morgenlied, D 685 3. Wandrers nachtlied, D. 224 Franz Schubert Fantasie Wanderer opus 15, voor piano solo – pauze – Franz Schubert Schwanengesang cyclus D 957, voor bariton en piano