Sjostakovitsj, Oestvolskaja en Brahms’ Eerste symfonie

Net als hij schreef Oestvolskaja in de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw veel filmmuziek en ‘correcte’ Sovjet-realistische stukken om in haar levensonderhoud te voorzien. Al deze werken schrapte zij later uit haar officiële catalogus. Alleen De droom van Stepan Razin uit 1948 achtte ze goed genoeg om haar te overleven.

Duistere Sjostakovitsj en levendige Brahms

Sjostakovitsj’ Tweede vioolconcert brengt violiste Alina Ibragimova en dirigent Vasily Petrenko terug bij de Zaterdag Matinee. Het werk is een essay over de duistere kant van het leven, over de dood. Brahms’ Eerste symfonie is daarna vooral een viering van het leven, van het licht. In een tijd dat de Neudeutsche Schule van Liszt en Wagner de absolute muziek dood had verklaard ten faveure van het symfonisch gedicht, bewees Brahms overtuigend dat er leven was na Beethoven.