Requiem van Fauré

Gabriël Fauré schreef zijn dodenmis in 1788, misschien als antwoord op het overlijden van zijn vader. Dat kort na de voltooiing ook zijn moeder overleed, verleent extra urgentie aan het werk. Het is een afscheid van zijn jeugd, een besef van het voortgaan der seizoenen. Van de vele dodenmissen die er zijn geschreven, verklankt die van Fauré de aspecten van rouw misschien wel het best: een caleidoscoop aan emoties komt aan bod, waar de componist de luisteraar met milde empathie doorheen leidt. Een laatste oordeel ontbreekt, en dat verleent het werk een lichtheid die je normaal gezien niet met een requiem zou verbinden.