Recht uit het hart

Als Hermann Levi de symfonie als onbegrijpelijk terzijde legt, komt de klap zo hard aan dat gedachten aan zelfmoord Bruckner bekruipen. Hij weet zich daar overheen te zetten. In zijn revisie schrapt hij veel typische muzikale uitbarstingen en herziet hij de instrumentatie drastisch. Ook verdwijnt het krachtige einde van het eerste deel. De latere Achtste wint misschien aan vorm en evenwicht, maar verliest veel van de contrasten van de oerversie. Deze klinkt rauwer en romantischer dan de latere versies: recht uit het hart.