Thomas Adès dirigeert eigen werk

Het thema van de ZaterdagMatinee-programmering luidt dit seizoen ‘Muziek 3.0 – muziek over muziek’. Geen componist die daar beter bij aansluit dan Thomas Adès. Zijn muzikale verbeelding is even duizelingwekkend divers als een iTunes- of Spotify-catalogus. Zo grijpt de Brit in Three Studies from Couperin terug op Franse baroknoten om die vervolgens met subtiel ongerijmde orkestraties naar zijn eigen hand te zetten. In Lieux retrouvés, vier muzikale landschapsevocaties, plukt Adès uit een breder stilistisch boeket. Van lyrisch lijnenspel en ravelesk golvende figuraties tot mank lopende can-can-verwijzingen en stravinskiaanse stotterritmiek.

Muziek 3.0: muziek over muziek

Stravinsky’s Eerste en Tweede suite voor klein orkest gelden als soundtrack bij een ontluikend neoclassicisme. Zo ook Prokofjevs 'Klassieke' symfonie, waarvoor de Rus zijn licht opstak bij Haydn en Mozart. De Ierse componist Gerald Barry maakte in 2016 indruk met zijn Carroll-opera Alice’s Adventures Under Ground. Ook zijn Pianoconcert uit 2015 heeft iets uitgesproken theatraals. De solist zet steeds andere stilistische maskers op en ligt constant overhoop met het orkest.