Grensgebied van kunst en wetenschap

In een ver verleden was het vanzelfsprekend. De grootste muziektheoretici waren wis- en natuurkundigen. De harmonie der sferen, de toonverhoudingen, de verschillende stemmingen, alles was het terrein van de wetenschap en muziek was daar een vanzelfsprekend onderdeel van. Terwijl de natuurkunde met grote sprongen voortdendert in de wereld van het onvoorstelbare, is de muziek het terrein van componisten en musici geworden. Kunnen ze elkaar nog vinden zoals violist Joseph Puglia en astrofysica Stefania Giodini elkaar al eens vonden?