Ontroerende diepgang

Mensen worden bij Hannes Minnaar niet zozeer overdonderd door pianistische acrobatiek en muzikale bravoure, maar ontroerd door de diepgang van zijn spel. Iets dat hij heeft bereikt door een combinatie van zeldzaam talent, hard werken en die opmerkelijk kritische geest. Wat beschouwt hij, afgezien van talent, als belangrijkste voorwaarde voor een grote carrière? 'Ik denk daar niet vaak over na. Het is een heel zwaar vak, daar moet je tegen bestand zijn. Door schade en schande wordt men wijs. Soms moet je risico’s durven nemen. Ik ben over het algemeen een bedachtzaam iemand, maar op het moment dat je je misslagen gaat tellen, ben je niet goed bezig. Ik houd van het experiment en ben vooral bang te veel op safe te gaan spelen. Voor mij vormen oude meesters een onuitputtelijke inspiratiebron. De opnamen van Alfred Cortot en Wilhelm Kempff, ik smul ervan en bewonder ze zeer. De "eerlijkheid in de klank", daar werk ik dag en nacht aan.'