Adams’ klassieker: Harmonielehre

Dat de alchemist Adams de meest uiteenlopende stijlen tot muzikaal goud weet te transformeren, blijkt ook uit zijn orkestwerk Harmonielehre (1986), een even onwaarschijnlijke als daverende mix van minimalistische pulsaties, energieke grooves en laatromantische harmonieën. Niet voor niets is het werk vernoemd naar Arnold Schönbergs revolutionaire harmonietraktaat uit 1911. Ook in Liszts La Lugubre Gondola wordt de harmonie op haar maximale rekbaarheid getest. Adams kleurt het zwart-wit van de oorspronkelijke partituur in met de timbres van een kamerorkest.