Brahms’ Pianokwintet

Het Pianokwintet uit 1866 begon ooit als strijkkwintet met twee celli. Daarna werd het een sonate voor twee piano’s. Maar toen Brahms’ goede vriendin Clara Schumann opmerkte dat het een beetje als een bewerking van iets anders klonk, besloot Brahms het stuk opnieuw om te vormen: deze keer tot een pianokwintet. Het zegt veel over Brahms’ moeizame componeerproces waarin twijfel altijd een rol speelde. Gelukkig loonde het sleutelen deze keer: het Pianokwintet zou een van Brahms’ geliefdste kamermuziekwerken worden.