Prokofjev en Revueltas

Prokofjev noemde zijn zelden gespeelde Tweede symfonie een werk van ijzer en staal. De tweedelige partituur, losjes gemodelleerd naar Beethovens laatste pianosonate, herbergt inderdaad een onverzettelijke modernistische klankwereld, waarin de scherpgerande orkestraties van Stravinsky’s Le sacre du printemps doorklinken. Stravinsky’s meesterwerk was tevens een inspiratiebron voor de Mexicaanse componist Silvestre Revueltas. Ook in Sensemayá klinken knarsende polyritmes en schurende ostinatopatronen. Stravinsky’s heidense Rusland is echter verruild voor een mysterieus Maya-ritueel.