Bridge en Brahms

De Engelse componist Frank Bridge, meest bekend als de leraar van Benjamin Britten, vertoont zijn meest vloeiende compositie stijl in zijn ‘Phantasy’ piano kwartet. Hij schreef dit werk in 1910 voor het prestigieuze Cobbett Competition, een jaarlijks concours in het leven geroepen om Britse componisten aan te moedigen kamermuziek te schrijven. Britten beschreef de essentie van het werk perfect: ‘Sonorous yet lucid, with clear, clean lines, grateful to listen to and to play. It is the music of a practical musician, brought up in German orthodoxy, but who loved French romanticism and conception of sound – Brahms happily tempered with Fauré.'

Net zoals Beethoven’s vijfde symfonie is opgebouwd uit vier noten weet ook Brahms een meesterwerk te creëren met een motief van vier noten. Het eerste pianokwartet, geschreven op 28-jarige leeftijd) getuigd van zijn vroege volwassenheid, waarin Brahms de invloeden van Bach, Beethoven en Schubert samenvoegt in een werk waarvan de violist Joseph Hellmesberger na afloop van de première van zijn stoel opsprong en enthousiast verkondigd: “Dit is de erfgenaam van Beethoven!” Het werk heeft vooral bekendheid gekregen dankzij het spetterende laatste deel Rondo alla Zingarese, waarin zijn levenslange fascinatie voor Hongaarse volksmuziek in volle glorie gevierd wordt.