Indringende en poëtische Liszt door flegmatieke Italiaan

Sinds pianist Enrico Pace in 1989 het Internationaal Franz Liszt Pianoconcours in Utrecht won, is hij een graag geziene solist in de belangrijkste concertzalen. Hij heeft ook al vele memorabele recitals in de serie Meesterpianisten op zijn naam staan. Enrico Pace groeide op in de Italiaanse stad Rimini: 'Ik kom uit een gezin waar veel liefde voor muziek was. Mijn vader had een grote lp-collectie waar ik als kind gebiologeerd naar luisterde. Ik herinner me dat vooral Liszts pianoconcerten veel indruk op mij maakten. Blijkbaar had ik toen al een bijzondere band met zijn muziek. In het begin hadden we thuis geen piano, maar bij familie stond er wel een. Toen mijn ouders zagen dat ik er veel plezier aan beleefde, kochten ze een piano. Daarvoor ben ik ze nog steeds erg dankbaar.'

Expressie en communicatie

Over de kunst van een muzikale performance zegt Pace: 'Expressie en communicatie zijn wezenlijke zaken van het musiceren. Het hoeft niet altijd even perfect te zijn, als je communicatie met je publiek maar oprecht is. Tegenwoordig zijn pianisten banger geworden om een misser te maken of om risico te nemen. Voor mij is het belangrijk dat je als pianist en publiek samen een soort ‘state of concentration’ bereikt. Het betekent voor mij als pianist dat ik los moet komen van de materiële kant van de zaak. Om die communicatie met het publiek te laten slagen, is het van belang dat je als musicus weet waar je staat. Kunstenaars en componisten vangen soms een glimp op van een andere wereld, iets dat contrasteert met onze eigen materiële omgeving. Als je, zoals ik, zoveel met schoonheid en harmonie bezig bent, krijg je daar langzaam oog voor. Toen ik jonger was, speelde ik graag snelle virtuoze stukken. Naarmate ik ouder word, geniet ik juist meer van de klank. Bovendien, nu ik mijn kinderen zie opgroeien, krijgen zaken ook een andere betekenis. Ik probeer steeds meer te begrijpen van de wereld en onze plaats in het universum.'