Derde pianokwartet

Hij schreef de eerste noten van zijn 'Derde pianokwartet' in zijn jonge jaren, maar maakte het niet af. Twintig jaar later bekeek hij het materiaal opnieuw. ‘Stel je een man voor die zichzelf gaat doodschieten, want er zit niets anders op’, schreef Brahms aan zijn uitgever. Deze muzikale zelfmoordpoging werd een meesterwerk waarin de onstuimige jeugd vorm kreeg met de wijsheid van een ervaren volwassene. 

Met het iets eerder geschreven 'Pianokwintet' voltooien Elisabeth Leonskaja en het Streichquartett der Staatskapelle Berlin dit indringende college over Brahms’ stijlontwikkeling. Het kwintet dat de componist in eerste instantie als strijkkwintet schreef wordt wel de ‘kroon op zijn kamermuzikale oeuvre’ genoemd. Na een worsteling met het materiaal bleek de piano de sleutel te zijn om het verhaal van diepe droefenis en pure liefde op indringende wijze vorm te geven.