Licht en donker

‘Een concert delen met een icoon als Daniël Wayenberg is geen gemakkelijke opgave’, verzucht Martyn van den Hoek over zijn programma-aandeel. Als thema stelde hij ‘onvergelijkbaar’ voor. Je hoort verschillen en overeenkomsten, maar vooral de eigenheid van beide pianisten. Ook hier overheersen weer tegenstellingen, vooral die tussen licht en donker, aldus Van den Hoek. Daarmee doelt hij op de donkere kanten van de Sonate in b in het doorgaans ‘lichte’ werk van Joseph Haydn. Maar ook de transparantie waarmee Liszt de duistere kanten van de ziel laat klinken. En de innerlijke contrasten in Beethovens Sonate nr. 23: ‘uiterst gepassioneerde muziek die eigenlijk meer stil is dan luid, meer wacht dan doet…’

Daniël Wayenberg en Martyn van den Hoek

Weinigen is het gegeven op 87-jarige leeftijd nog met zoveel speelplezier de meest virtuoze composities van Liszt en Chopin te vertolken. In 2016 nam Wayenberg de complete Études d’exécution transcendante van Liszt op, waarvan hij er vanmiddag vier uitvoert. Tevens speelt hij twee ballades van Chopin.

Over de instrumenten

Daniël Wayenberg bespeelt vanavond een Bechstein: ‘Een goed instrument, mooie klank en vooral de moderne Bechsteins hebben ook volume genoeg voor de grote concerten’. ‘Ik voel me ermee op m’n gemak, de aanslag is niet te zwaar, maar biedt wel genoeg weerstand waardoor je er veel kleur mee kunt maken.’ Martyn van den Hoek bespeelt een Steingraeber & Söhne, een ideaal instrument omdat je vrij makkelijk kunt schakelen tussen bijna onhoorbaar zacht en heel explosief spel. Daardoor leent het instrument zich ook heel goed voor muziek uit zulke verschillende stijlperiodes als die van Haydn en Liszt.