Mozarts Vioolconcert in D

HetVioolconcert in D en de Symfonie nr. 41, 'Jupiter', zijn twee van Mozarts kenmerkendste stukken. De vroegrijpe componist bereikte als tiener al een meesterschap dat zich daarna alleen maar verder verdiepte. Zijn Vioolconcert in D componeerde hij op zijn negentiende. De eerdere drie had hij voor eigen gebruik geschreven; hij was zelf een verdienstelijk violist. Maar dit concert was bestemd voor een regelrechte virtuoos, en dat is te horen. In zijn 41e en laatste symfonie, bijgenaamd 'Jupiter', overtrof Mozart zichzelf glorieus. Zijn 'goddelijke' uitstraling dankt dit werk aan de majestueuze thema's en aan de verbluffende manier waarop Mozart die met elkaar verweeft.

Stravinsky

Naast de jonge violiste Sylvia Huang treden in dit concert meerdere solisten uit het orkest op de voorgrond. Stravinsky schreef zijn 'Dumbarton Oaks' in de stijl van een concerto grosso uit de Barok, met solopartijen voor diverse instrumenten. Het is een van Stravinsky's effectiefste ‘neoklassieke’ werken, waarin hij een Bach-achtig klankbeeld van zijn typische dissonanten en vervreemdingseffecten voorziet.