Eötvös, Ligeti en Vivier

Peter Eötvös dirigeert het Concertgebouworkest in de première van zijn eigen Multiversum. Parallelle universums, snaartheorie en zwaartekrachtgolven weerklinken in de polyfone klanken van zijn nieuwe compositie voor orgel, hammondorgel en orkest. De iriserende klankwolken van Eötvös’ landgenoot György Ligeti zijn opgebouwd uit ontelbare noten (deeltjes). De Canadees Claude Vivier was geobsedeerd door de oneindigheid van het heelal. In Orion liet hij zich inspireren door de schijnbare onbeweeglijkheid van de geschiedenis: heftige golfbewegingen brengen ons steeds weer dezelfde soort dictators en gebeurtenissen, en dus geen steek verder.