Pärt en Tüür

De Est Arvo Pärt was in 1976 zo ontdaan door de dood van zijn vakbroeder Benjamin Britten dat hij een muzikaal in memoriam schreef. De treurzang in de vorm van een prolatiecanon – een vorm uit de Renaissance – werd alom geliefd. Pärts landgenoot Erkki-Sven Tüür schreef een requiem voor niet geleefde levens, een lamento voor de vaak nog zeer jonge soldaten die sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog. Voordat hun leven echt begon raakten ze verstrikt in mortiervuur en loopgraven. Tüür maakt hun afstand tot het leven schrijnend invoelbaar.