Pulserend precisiemechaniek 

In de 20e eeuw maakte de Amerikaanse kunstmuziek zich los van haar Europese wortels. Ensemble Asko|Schönberg geeft in dit concert een prachtige staalkaart van ruim een eeuw Amerikaanse composities. Daarin ook de langverwachte Nederlandse première van Dry van Michael Gordon (Bang on a Can), waarin het ensemble fungeert als strak pulserend precisiemechaniek. In Nancarrows Studies for Player Piano klinkt eveneens een mechanisch spel van overlappende ritmes. Componist Charles Ives laat in The Unanswered Question strijkers, houtblazers en trompet traag om elkaar wentelen. Ook Elliot Carter verdeelt in zijn Asko Concerto het ensemble in groepen, al maken filosofische overdenkingen bij hem plaats voor de goed geluimde drive van een eigentijds concerto grosso. Henry Cowell en John Cage hadden op hun beurt een scherp oor voor de klankrijkdom van het percussie-instrumentarium, terwijl Stefan Wolpe zijn vroegere activistische toon in Amerika verruilde voor een mengeling van twaalftoonsmuziek en jazz. Asko|Schönberg is ensemble in residence.