Curaçao

parel in de Caraïbische zee, is een eiland met een rijke muzikale traditie. Tegenwoordig is het vooral de onstuimige tumba die met name het jaarlijkse carnaval spektakel opzweept, maar door de eeuwen heen vonden ook de walsen, de danza’s en in het bijzonder de mazurka’s hun weg naar de salons en de danslokalen.
De dansen van de Curaçaose pianist/componist Wim Statius Muller kunnen worden omschreven als ‘Chopinesque met een Afro Caraïbische twist’. Hoewel hij zeker niet de enige Antilliaanse componist was die zich heeft laten inspireren door de grootste piano romanticus aller tijden is het Statius Muller die de bijnaam ‘de Curaçaose Chopin’ gekregen heeft.Zijn kleinzoon, pianist Alexander Kraft van Ermel, is op Curacao opgegroeid met de muziek van zijn grootvader. Een concert met werken van Chopin en van Statius Muller.

Tussendoor zal hij vertellen over de overeenkomsten tussen de twee. Nostalgie, heimwee, romantiek, en de illustrerende kracht van muziek komen aan bod.