In Geeft Niks probeert een broekplasser het droog te houden en zijn omgeving tracht daarbij te helpen. En hoe meer iedereen zich er mee bemoeit, hoe meer het mis gaat. Uiteindelijk loopt alles in de soep, maar die soep blijkt verrassend lekker! Hoe ga je om met tegenslagen? Kun je accepteren dat iets niet perfect is en misschien ook nooit gaat worden? Geeft niks? Of toch wel?