Dit artikel verscheen eerder in de Uitkrant

Tekst en foto: Marjolein van Damme

Jan Lebbink en Lucille Daunay (beiden architect) wonen met hun dochter Isla (15 maanden). Dankzij een gelukje in de kroeg hebben zij sinds 4 jaar een huurwoning van 45 m2 in de Da Costabuurt, met uitzicht op De Hallen en de Bilderdijkstraat.

Opvallend

Het appartement is piepklein ("Vanuit de keuken kijk je op het bed, een paar meter verderop") en het plafond is laag, maar toch is het hier altijd licht: ’s ochtends schijnt de zon door het slaapkamerraam, ’s avonds heb je achter tot heel laat zon.

Fijnste plek

De keukentafel, de spil van het huis.

Echt Amsterdams

"De handdoek die we van de gemeente kregen toen we Isla gingen registeren. Ze is de enige Amsterdammer onder ons (Lucille komt uit Bretagne, Jan uit Doetinchem, red)."

Marjolein van Damme

Een gelukje

Jan: "Ik woonde hiervoor in de Jordaan en toen ik daar op een avond in de kroeg klaagde over mijn onderburen, pikte een vriend dat op. Toevallig stond er een woning boven hem vrij. Hij heeft mij toen aangedragen bij de verhuurder en ik kreeg het huisje direct."

Lucille: "Jan stuurde me een foto van het huis omdat ik op vakantie was en vroeg: zal ik ’t nemen? Ik zei meteen: ja! Acht maanden later ben ik erbij gekomen. We hebben alles geverfd en opgeknapt. De saaie, kale deuren hebben we klassiek gemaakt door ze met hout te bewerken en te schilderen."

Dierbare herinneringen

Lucille: "De oranje haas op wielen is gemaakt door mijn vader. Toen ik jong was, had hij al een tekening van die haas in zijn werkplaats hangen. Uiteindelijk heeft hij hem in het echt nagemaakt voor Isla, als kerstcadeau."

Lucille: "De barometer aan de muur naast de deur is me dierbaar. Hij is van mijn opa geweest en omdat hij boer was, gebruikte hij het ding veel. Ik herinner me hoe hij bij slecht weer altijd op het glas stond te tikken om te hopen op goed weer."

Buurtgevoel

Jan: "Deze buurt is superleuk om te wonen. De beste koffietentjes van Amsterdam zitten hier, zoals Berry, waar we in het weekend vaak ontbijten. Ook gaan we weleens naar de film bij De Hallen – hoewel we sinds de geboorte van Isla, onze coronababy, eigenlijk niet meer echt op pad zijn geweest."

Jan: "Aan de achterkant van het huis voelt het juist als een stil binnengebied. Tijdens corona hebben we het Kwakersplein ontdekt; voorheen was het daar nooit druk, maar sinds de lockdowns is het een enorm leuk buurtplein waar veel buren samenkomen."

Lucille: "Toen Isla werd geboren, kregen we van de buren de hele luiervoorraad cadeau, die zij niet meer nodig hadden omdat hun kind zindelijk was. ‘Helaas’ gaan we verhuizen en laten we dit fijne buurtje achter; we gaan naar een grotere woning richting Oost."