Illustrator Bonne Steinz (22) lijkt op een jongere versie van Nina Hagen. Met een kapsel in twee kleuren en een tatoeage van Pipi’s Villa Kakelbont op haar onderarm is ze een opvallende verschijning. Alles aan Bonne is kleurrijk, zo ook de tekeningen en animaties waar ze dagelijks, maar vooral ’s nachts, aan werkt. "Ik hou ervan op te gaan in mijn eigen gecreëerde wereld. Thuis, in mijn slaapkamer, omringd door tekenspullen en verf."

Van jongs af aan heeft Bonne een donkere en een lichte kant. “Ik kan extreem blij en hyper zijn aan de buitenkant. Toch voel ik me vanbinnen vaak het tegenovergestelde, somber en verdrietig. Dat gevoel begon als tiener. Ik was gothic en viel buiten de boot. Ik zat in een voortdurende tweestrijd: erbij horen of mezelf zijn. Ik kreeg een burn-out en stopte met school.” In haar twee tussenjaren dacht ze na over wat ze zelf wilde. “Thuis deed ik altijd rare hoedjes op en trok ik kleurrijke kleding aan. Waarom kon ik dat niet ook op straat dragen? In diezelfde periode ben ik op illustreren gaan focussen en ontwikkelde een eigen tekenstijl.”

Fantasiewereld

Naar Bonnes tekeningen blijf je kijken, minuten achtereen, om telkens weer een nieuw detail te ontdekken. Haar werk is sprookjesachtig. Het voelt aan als verdwalen in een kinderlijke fantasiewereld bomvol kleur. “Mijn tekeningen zijn moeilijk in één woord te vatten. Ze houden het midden tussen mijn eigen verbeelding, nostalgische gevoelens en dromen. Tegelijk doet het denken aan het circus en het betreden van een speelgoedwinkel. Ik houd van gekke, onverwachte voorwerpen. Een vliegtuig aan het plafond, een giraf in de hoek van de kamer of limonadeglazen op de bijzettafel.”

Mini-atelier

“In mijn slaapkamer heb ik een mini-atelier op broekzakformaat. Het hangt er vol lampjes en doeken, op elke vierkante centimeter staat prullaria. Tijdens het illustreren gebruik ik kleurpotloden, aquarel en acrylstiften. Ik maak eerst een schets, lijn alles uit met een fineliner en kleur het geheel in. Tijdens het tekenen sluit ik mij volledig af van de buitenwereld en creëer ik een eigen wereld.

"Ken je het Duitse woord Sehnsucht?", vraagt Bonne mij. “Het is het constante gevoel van gemis, want zoals mijn fantasiewereld is, zo is de échte wereld niet. In mijn fantasiewereld luister ik muziek van Beach House of Jaques Brel en eet ik veel zoetigheid. Vaak test ik taartjes van mijn moeder, zij heeft een eigen chocoladetaartbedrijf.”

Villa Kakelbont

De creativiteit zit in Bonnes genen. Haar ouders ontmoetten elkaar op de Rietveld Academie. “Mijn vader heeft in de jaren negentig voor Sesamstraat geïllustreerd. Ik ben daar wel eens op de set geweest en werd toen voorgelezen door Lot. Mijn vader heeft destijds les gekregen van Carl Hollander, de tekenaar van De Kleine Kapitein en Pipi Langkous. Ze hadden een goede band met elkaar. Mijn vader heeft na zijn overlijden werk van hem geërfd.” Bonne wijst naar de tatoeage op haar onderarm. “Zo ook deze tekening van Villa Kakelbont, we hebben hem thuis aan de muur.”

Limonade in de tuinkamer

Met haar illustraties wil Bonne een bepaalde stemming overbrengen. Hoe voelt het om je in een specifieke ruimte te bevinden? “In deze tekening, getiteld 'Limonade in de tuinkamer', zie je een gesprek tussen twee karakters. Het zou over van alles kunnen gaan. Toch wil ik dat mensen zelf geprikkeld worden om er een verhaal bij te bedenken.” De laatste tijd oefent Bonne vooral met perspectief, de lijnen en vormen in haar werk staan voorop. “Dat zie je terug in de ramen en diepte in de kamer. Het is best lastig een plant natuurgetrouw weer te geven, of de zachtheid van een tapijt over te brengen aan de kijker. Als het aankomt op karakters teken ik vaak 'de grote' en 'de kleine'. Denk aan Peppi en Kokki, Bassie en Adriaan. Meestal werk ik in duo's, en al mijn karakters zijn altijd uniseks!”

Hollywood

In de toekomst wil Bonne naar Hollywood. “Om featurefilms te maken, die de hele wereld kan zien. Ik heb het idee dat ik écht iets te bieden heb en vind het egoïstisch om mijn eigen fantasiewereld voor mezelf te houden.” Omdat de weg naar Hollywood lang is, wil Bonne zich eerst focussen op een vervolgopleiding. Ze denkt aan de richting Animatie aan het Willem de Kooning in Rotterdam. “Natuurlijk wil ik ook stage lopen in het buitenland. De Laika Studios, die films als Coraline en The Boxtrolls maakten, lijkt me een fantastische opstap.'