Er zijn maar weinig mensen die dit stadsdeel zo op hun duimpje kennen als Marnix Haak: de filmmaker die zich in 2016 aan een videoproject waagde, waarvoor hij een jaar lang zijn straat in de Indische Buurt niet uitging. We gaven de bekende oosterling een belletje om erachter te komen wat zijn favoriete activiteiten op 24H Oost zijn en te babbelen over zijn ‘tweede’ leven in de Javastraat.

Amsterdam Marketing: Hoi Marnix, leuk dat je tijd kon vrijmaken. Ben je de afwas aan het doen?
Marnix:

Ha, het gerinkel op de achtergrond hoor je goed. Ik werk vandaag op m’n werkplek in Amsterdam-Noord en zit nu even in een bar. Ik bel trouwens met een hele kleine en oude Nokia, omdat ik een digitale detox aan het doen ben – kun je iets harder praten?

Tuurlijk! We kennen je van je vlogproject Jaffa Jaffa, waarbij je een jaar de Javastraat niet uitging en dat bijna dagelijks vastlegde op YouTube. Heb je daar altijd al gewoond?

Nee, daarvoor heb ik nog in Noord en West gewoond en een tijd in Zuid gezeten omdat ik soort van dakloos was. Inmiddels woon ik vier jaar in de Javastraat. Ik wilde hier heel graag heen, omdat de Indische Buurt me visueel aanspreekt en authentiek voelt. Het is een toffe wijk. En de ligging is ook praktisch, dichtbij station Muiderpoort. Daardoor kon ik met de trein naar m’n werk in Hilversum en m’n auto verkopen.

Voelde je je meteen thuis in de Indische Buurt?

In het begin kende ik niemand en was het alleen maar een plek waar ik ‘s ochtends vroeg wegging en ‘s avonds laat weer terugkwam. Een buurt kan er nog wel zo leuk uitzien, maar met die manier van leven houdt het daar dan ook mee op. Maar dankzij m’n vlogproject kregen alle gezichten ineens namen.

Was dat ook het idee achter je project: je meer betrokken voelen bij je buurt?

Deels wel. Ik leefde in een bubble met mediamensen, maar zag dat buurtbewoners ook langs elkaar heen leefden, zonder elkaar te groeten. Dat vond ik jammer. Daarnaast is de Javastraat een kruispunt waar ontzettend veel verschillende mensen samenkomen. Ik wilde al die verhalen verzamelen en er wat mee doen, maar wist niet hoe. Tot ik op het idee kwam om een jaar de straat niet te verlaten en spelenderwijs mijn buurtbewoners te leren kennen door filmpjes te maken.

Zijn je verwachtingen uitgekomen?

In zekere zin was het een experiment, dus een ‘slechte’ uitslag bestond niet echt. Maar stiekem hoopte ik natuurlijk wel dat het verrijkend zou zijn om mijn buren te leren kennen, of andere mensen met wie ik ogenschijnlijk weinig gemeen lijk te hebben. En dat is gebeurd: ik ken nu wel twee- tot driehonderd buurtbewoners. Als ik een pak melk ga halen, ben ik tien minuten langer onderweg dan voorheen. Bij sommige buren ga ik op visite, met anderen ben ik bevriend geraakt, en ik ben betrokken bij allerlei initiatieven in de wijk. Mijn leven is enorm veranderd. Ik ben heel blij dat ik het experiment heb gedaan – hoewel het arbeidstechnisch wel een gigantische struggle was om élke dag een video online te zetten.

Wat heb je van je experiment opgestoken?

In het begin vond ik het echt retespannend. Ik ben altijd een achter-de-schermen-persoon geweest en dit voelde alsof ik met m’n blote reet op het marktplein ging staan. Ik was bang dat de buurtbewoners het helemaal niks zouden vinden en met fakkels bij m’n huis zouden komen staan. Daardoor was ik in m’n eerste video’s ook heel preuts en hakkelig, en werkte ik mezelf uit de naad. Ik had het idee dat ik me moest bewijzen.

Maar uiteindelijk leerde ik mezelf kwetsbaar op te stellen voor de camera. Daardoor deden anderen dat ook naar mij toe en ontstonden veel waardevollere banden. Het klinkt misschien klef, maar ik heb m’n vertrouwen in de mensheid echt teruggekregen. In zo’n buurt hebben zoveel mensen het beste met elkaar voor – alleen weet het elkaar niet altijd te vinden. Maar gelukkig hebben we daar 24H Oost voor.

Inderdaad! Heb je 24H Oost al eens eerder bezocht?

Nee, vorige jaren kwam het er steeds niet van. Maar het lijkt me echt een toffe manier om de stad beter te leren kennen. Bij 24H Oost gaat het, net als bij mijn project, om in aanraking komen met mensen en plekken die je niet zo goed kent of snel aan voorbij loopt – en dat maakt de stad en de buurten sterker.

Welke dingen lijken je tof om dit jaar te zien en doen op 24H Oost?

Er staat superveel op het programma, maar ik ben vooral geïnteresseerd in de dingen die ver van me afstaan en ik normaal nooit zie – zoals het kijkje in de moskee. Ik ben wel benieuwd hoe het er daar uitziet.

Ik heb m’n vrienden al op Facebook getagd voor Adults Only: Vlaggenroof en Levend Stratego. Ook de wandeling Gedeelde Geschiedenis, de openbare repetitie van het Nederlands Philharmonisch Orkest en ZieZo Marokko in het Tropenmuseum lijken me leuk. Dan nog de rondleiding door het huis van Willem Witsen: een of andere leipe kunstenaar die ik helemaal niet kende. En voor m’n werk lijkt The Thinking Hut me wel interessant om te checken. Bij mij in de straat kun je trouwens met een koor zingen.

Zie je jezelf ooit in een ander stadsdeel wonen? Of moet je uit de Javastraat gedragen worden?

Noord vind ik ook tof, maar het streven is wel om hier nog lang te blijven. Ik heb het geluk in een prachtige woning in het midden van de straat te zitten en m’n vriendin is net bij me ingetrokken. Het voelt echt als een dorp, heel fijn en uniek.

Over uniek gesproken: wat is het bijzonderste dat je in Oost hebt meegemaakt?

Dat is toch wel een van de evenementen die ik heb georganiseerd, waaronder het Bring Your Own Food-diner. Dat was de grootste klapper. We hadden toen een paar tafels en stoelen neergezet op het Javaplein, waar alle mensen uit m’n filmpjes op af kwamen met zelfgemaakt eten. Iedereen praatte met elkaar en we aten samen in het zonnetje – net zoals Italianen doen in dorpjes. Er is toen heel veel verbinding ontstaan.

Dankjewel en tot op 24H Oost, Marnix!

Waar ga jij heen tijdens 24H Oost? Bekijk hier het volledige programma en kies jouw favorieten!