Dit artikel is eerder verschenen in de Uitkrant. Foto's door Menno Kok.

Maak er een levendige ontmoetingsplek van, waar verschillende mensen kennismaken met verschillende kunstvormen – zo luidde de opdracht die Kim Tuin kreeg van ondernemer en filantroop Alex Mulder. Eigenaar van Amerborgh, de investeringsmaatschappij die de voormalige kogelfabriek kocht en in Amsterdam ook de Rode Hoed, Felix Meritis, het Compagnietheater en De Nieuwe Liefde bezit. Om dat voor elkaar te krijgen, stapte ze af van de gebaande programmeringspaden. In plaats van die helemaal zelf te bepalen, nodigt Het Hem vier keer per jaar een gast uit die de negenduizend vierkante meter aan ruimte mag vormgeven. Tuin: ‘Elk seizoen – we noemen het chapters – wordt totaal anders. Zo bouw je samen met anderen aan je identiteit, en ben je écht van en voor iedereen.’

Chapter one

Patta oprichters Edson Sabayo Guillaume Schmidt en Het Hemdirecteur Kim Tuin foto Menno Kok

Dat doen ze de eerste drie jaar in de voormalige munitiefabriek zoals hij na jaren van leegstand werd aangetroffen. Daarna wordt het pand aan de oever van het Noordzeekanaal twee jaar lang verbouwd en uitgebreid met een opbouw, ontworpen door Rem Koolhaas’ architectenbureau OMA. Hoe, wat en waar precies is nog niet duidelijk, maar in die twee tussenjaren wordt de programmeervorm online en op andere locaties voortgezet, om daarna weer terug te keren in het verbouwde pand. De eer om het eerste chapter te verzorgen, is aan Edson Sabajo en Guillaume Schmidt, oprichters van het Amsterdamse streetwear-merk Patta. ‘Met hun filosofie van learning by doing hebben ze een community om zich heen gebouwd van mensen die hun talenten op verschillende manieren ontwikkelen. Een modeontwerper kan ook dj én beeldend kunstenaar zijn, en Edson en Guillaume bieden die mensen een podium. Dat doen ze ook met hun Patta Running Team, waarmee ze jongeren van het ROC trainen voor een marathon. In Het Hem trekken we die filosofie breder.’

Boksen & kunst

Het Hem Menno Kok

Dat wil zeggen: de helft van de eerste verdieping wordt tijdelijk een boksschool. En niet zomaar één: bokskampioen Michele Aboro wordt voor tien weken ingevlogen uit Shanghai om trainingen te geven en de ‘ring’ wordt ontworpen door beeldend kunstenaar Gabriël Lester. Oftewel: trainen in een kunstinstallatie. ‘Iedereen kan zich inschrijven. Het gaat niet alleen om het leren van de sport, maar om het samen ondernemen, verschillende dingen leren en iets uit jezelf halen waarvan je misschien niet dacht dat je het in je had: learning by doing.’ Daarnaast is er werk te zien van o.a. illustrator Piet Parra, fotograaf Dana Lixenberg en kunstenaar Sanford Biggers, vullen Sabajo en Schmidt een boekenplank in de bibliotheek en is er een zithoek waar je films kunt kijken en podcasts kunt luisteren die zij inspirerend vinden. ‘Je kunt uren op ontdekkingstocht in een steeds wisselende belevingswereld’, aldus Tuin.

Pontje pakken

Waarom een Amsterdammer de oversteek moet maken richting Zaandam? Precies die veelzijdigheid van Het Hem, vindt Tuin. ‘Ook als je niet komt voor kunst, kun je hier lang zijn: werken aan de grote leestafel, bootjes kijken vanaf het terras, neuzen in de bibliotheek, eten in het restaurant van Niels Wouters (Goudfazant, Café Modern, red.) of een drankje doen in de muziekbar van Orpheu de Jong (Red Light Radio, red.). Ik hoop dat het een thuis wordt voor veel mensen.’ En die afstand? ‘Dat is vooral een mentale barrière. Ik was altijd zo’n Amsterdammer die Zaandam héél ver vond, maar vanaf Centraal fiets je het in dertig minuten. Bovendien: even uitwaaien op de pont is ook gewoon fijn.’