Iedereen kent wel zo’n buurtfeest dat – op een goede manier – een tikje uit de hand is gelopen en nu traditie is. Voor Amsterdam-Zuidoost is dat het Kwaku Summer Festival, al is dat natuurlijk wel de overtreffende trap van een buurtbarbecue. Kwaku begon in 1975, onder de naam Kwakoe, als kleinschalig voetbaltoernooi. Dit was om jongeren die niet op vakantie konden tóch een leuke zomer te bezorgen. Een vakantiegevoel, in feite. Al snel draaide Kwaku om meer dan alleen voetbal en werd ook eten en drinken erg belangrijk. Tegenwoordig wordt er nog steeds gevoetbald, maar is Kwaku zoveel meer dan dat. De sfeer is veelgeprezen en er zijn debatten, lezingen, dansworkshops, missverkiezingen en muziekoptredens. Maar waar de meeste mensen voor komen? Het eten en de muziek. En dat is na de eerste dag Kwaku héél begrijpelijk. 

Ogen en oren open

Wie bij het Nelson Mandelpark uit de bus stapt ziet de tenten in de verte al opdoemen: grote witte pieken en vaag klinkende, maar toch aanlokkende bastonen. Een klein stukje lopen en je komt aan bij Kwaku Summer Festival, of gewoon nonchalant Kwaku. De felle kleuren doen bijna pijn aan je ogen, de muziek doet zéker pijn aan je oren (op de goede manier) en de geur van barbecue, roti, spareribs en suikerspin zorgen voor een steek in je maag. Je komt bijna ogen en oren te kort, zo veel is er te zien en te horen. Talloze kraampjes met snacks, kleding, groente, fruit, planten, snoep: noem het op en je vindt het. Zelfs je toekomst laten voorspellen door een waarzegster en je gratis laten testen op HIV (14, 15, 22 juli) behoort tot de mogelijkheden.

Rollend naar huis

Het vakantiegevoel dat men de jongeren in het begin van Kwaku wilde overbrengen, is nog steeds sterk aanwezig. Misschien kwam het door het weer, misschien door de muziek, het eten, de vrolijke mensen of de felgekleurde, traditionele gewaden, maar je kon niet anders dan je in een tropisch land wanen. En dat in eigen stad. Als ik je één tip mag meegeven: kom met (erg) lege maag. Er is veel meer te eten dan je opkunt, en dan moet je keuzes maken. En dat, kan ik je verzekeren, is vrijwel onmogelijk. Ik bleef haken op een roti rol, bara met kip, Parbo Bier en schaafijs, daarna kon je me zowat het terrein afrollen en tóch wilde ik meer eten. Als dat geen beeld geeft van hoe lekker het is weet ik het ook niet.

Muziek en meer

Eten is natuurlijk niet het enige dat er toe doet in de wereld (niet? Nee, niet), op Kwaku zijn ook volop artiesten te zien. Onder andere Kenny B en La Fiesta zijn al langsgeweest, maar Josylvio, Kool and the Gang en Jonna Fraser staan nog klaar om hun muzikale magie over Kwaku te strooien. Daarnaast zijn er ook exposities, danksworkshops- en optredens en nog veel meer. Download de Kwaku app om op de hoogte te blijven van al het leuks dat nog komen gaat. Het enige jammere is dat je bij erg weinig kraampjes kunt pinnen en dus moeite moet doen om iets te kunnen kopen. Dus neem genoeg contant geld mee en kom met een lege maag. Die zul je beide nodig hebben.

Conclusie: na Kwaku wil ik emigreren naar Suriname. En zodra jij één hap bara of roti hebt genomen wil jij dat ook.

Hongerig geworden? Je kunt nog tot en met 5 augustus elk weekend - en twee vrijdagen - genieten van de lekkernijen van Kwaku. Kijk hier voor meer info.