Een dagje Parijs in Amsterdam? Het kan tot en met november tijdens Paris-Amsterdam Rendez-Vous: een bijzondere culturele uitwisseling tussen twee wereldsteden. Laat je prikkelende evenementen voorschotelen op diverse locaties in Amsterdam en proef van cultuur met Franse flair – zonder de stad te verlaten.

Zomerprogramma Isabelle Huppert

Van 12 juli t/m 28 augustus brengt Eye Filmmuseum een ode aan een van de grootste Franse actrices van de laatste decennia: Isabelle Huppert. Van interviews en Q&A’s tot een schitterende selectie met meer dan dertig van haar belangrijkste titels, waaronder Les valseuses en La dentellière (Hupperts lievelingsfilm) – verwacht een zomerprogramma met alleen de allermooiste parels.

La Dentellière (Claude Goretta, 1977)

We vroegen Jos van der Burg, filmhistoricus, redacteur (Het Parool, de Filmkrant) en groot Huppert-liefhebber, welke hoogtepunten uit het programma je in ieder geval niet over het hoofd mag zien.

Jos, wat schiet je als eerste te binnen als je aan Isabelle Huppert denkt?

In Huppert zie ik een actrice die voor de duvel niet bang is. Met haar personages verkent ze de duistere uithoeken van de menselijke geest. Dat is nu haar handelsmerk, maar ze deed dat ook al als jonge actrice toen ze er risico’s mee nam. Heerlijk ook hoe ze over acteren praat: geen interessantdoenerij maar nuchterheid. Over haar acteren merkte ze ooit op dat ze het doet zonder erbij na te denken. Dat lijkt koketteren, maar ik denk dat het de waarheid is.

Op 11 juli is er in Eye een artist talk over Hupperts raadselachtige aantrekkingskracht. Wat maakt de Parisienne in jouw ogen zo fascinerend?

Je hebt acteurs die zich volledig inleven in hun personage. Zij willen er zoveel mogelijk op lijken. Niet alleen psychisch, maar vaak ook fysiek. Ze komen rustig vijftien kilo aan of vallen evenzoveel kilo’s  af om op een personage te lijken. Isabelle Huppert staat aan de andere kant van het acteerspectrum. Haar spel draait om suggestie. Haar personages zijn nooit eenduidig. De kijker vraagt zich altijd af wat er in hen omgaat. Wat drijft hen? Deze raadselachtigheid maakt ze extreem intrigerend.

Huppert heeft inmiddels ruim 120 speelfilms op haar naam staan. Naar welke titel of welk personage kijk je het liefst?

Huppert is het best in rollen waarin ze verdwaald in haar eigen geest. Dat levert meteen in het begin van haar carrière met La dentellière (1977) al een geweldige film op. Daarin valt ze als kapster hard in een zwart gat als haar studentenvriendje haar dumpt, omdat ze niet in zijn pseudo-intellectuele-blabla wereldje past. Haar eerste aangrijpende rol! Even aangrijpend is is ze decennia later in Elfride Jelineks romanverfilming La pianiste (2001). Hupperts personage, een pianolerares, verbergt haar emoties achter een ijzig pantser – ze kan niet anders – maar innerlijk broeit een vulkaan.

La Pianiste (Michael Haneke, 2001)

Welke films moeten we zeker gaan zien in het Huppert-retrospectief?

In elk geval La dentellière en La pianiste, maar zeker ook La cérémonie (1975) van Claude Chabrol, de regisseur met wie Huppert zes films maakte. Daarin speelt Huppert een postbode, die vriendschap sluit met een dienstmeisje. Bij de twee borrelen uit frustratie en woede over de burgerlijke orde in hun dorp giftige gedachten op, met fatale gevolgen. Wie liever een lichtvoetige Huppert ziet, moet Souvenir (2015) niet overslaan. Daarin speelt ze een vergeten Songfestivalwinnares, die zich door een idolate fan tot een comeback laat verleiden.

La Cérémonie (Claude Chabrol, 1995)

Dank, Jos!

Ontdek hier wat er nog meer voor bijzonders te zien en doen valt tijdens Paris-Amsterdam Rendez-Vous.