Al ruim zeven jaar woedt er een burgeroorlog in Syrië en is elke vorm van een normaal leven verdwenen voor de Syrische vluchtelingen die naar Turkije zijn gevlucht. Om deze mensen weer een gevoel van normaliteit te kunnen geven heeft het Wereldvoedsel Programma samen met de Europese Unie een initiatief gestart: het Emergency Social Safety Net. Het ESSN-programma helpt 1,4 miljoen vluchtelingen in Turkije om te voorzien in hun dagelijkse levensbehoeften. Het lijkt onbenullig wellicht, zelf kiezen wat voor boodschappen je doet, toch is dat voor veel van deze mensen niet het geval. Zodoende kan ik mij goed voorstellen dat het een gevoel van onmacht geeft om overgeleverd te zijn aan de hulp van anderen.

Daarom is het ook zo mooi dat het ESSN mensen de controle over hun leven teruggeeft. Het feit dat je in staat wordt gesteld om zelf weer boodschappen te doen, helpt mensen weer een gevoel van eigenwaarde te creëren.

In 2,5 jaar tijd 1,4 miljoen vluchtelingen geholpen

Het programma Incredible Ordinary is in staat geweest om in 2,5 jaar tijd 1,4 miljoen vluchtelingen te voorzien in deze basisbehoefte. Nu zullen weinigen überhaupt van dit project gehoord hebben, waaronder ikzelf, wat het eigenlijk nog specialer maakt. Het is een onbezongen project, dat er bijvoorbeeld voor gezorgd heeft dat de Syrische Arif zijn vaste lasten eenvoudiger kon betalen en vervolgens een pop kon kopen voor zijn kleinkind. Maar ook Hatice die samen met haar familie in staat werd gesteld om een simpel dienblad te kopen wat ervoor gezorgd heeft dat de familie gezamenlijk van het avondeten kan genieten. Kleine dingen, die kleine, maar essentiële dingen teweegbrengen.

Alledaagse dingen die het verschil kunnen maken

Zo zijn er tal van andere voorbeelden van alledaagse producten, waar wij nooit bij stilstaan, maar die voor deze mensen een wereld van verschil maken. Van een pak melk, een pot honing of simpelweg platbrood. Het zijn deze bijzonder alledaagse dingen die het verschil kunnen maken voor de mensen die het zo moeilijk hebben.

Nou had ik zelf, en velen met mij, nooit gehoord van dit programma en hier ook nooit bij stilgestaan. Zodoende heeft het WFP een rondreis gemaakt door Europa waarbij in steden zoals Milaan, Warschau en Berlijn een tweedaags pop-up winkeltje werd geopend waar je kan zien wat voor spullen mensen kopen met deze pas. Deze rondreis is nu op zijn eindstation beland, in een klein winkeltje op de Keizersgracht kan je vandaag nog gaan kijken wat voor bijzondere alledaagse dingen de families van Arif, Hatice, Fatma en velen anderen met hun pas hebben gekocht en dat zodoende hun dagelijkse leven net dat kleine, maar noodzakelijke, stukje beter maken. De kans om meer te zijn dan slechts diegenen die het moeten doen wat aan hen wordt gegeven. De kans om weer controle uit te oefenen op hun leven en het leven van hun kinderen.

Natuurlijk is dit geen eindoplossing, en zijn we ver verwijderd van het einde van dit conflict, maar iets is altijd beter dan niets.