Coffeeshops

Ontstaan Coffeeshops

Vanaf de jaren zeventig maakte het Nederlandse drugsbeleid onderscheid tussen soft- en harddrugs. Daarbij ging alle aandacht uit naar bestrijding van handel in harddrugs. Bestrijding van softdrugs werd daardoor verwaarloosd. Zo ontstond het typisch Nederlandse fenomeen ‘gedoogbeleid’ : volgens de wet is softdruggebruik wel verboden, maar tegen overtreding wordt niet opgetreden.

The Bulldog opende de eerste zaak waar softdrugs verkocht werden (1975). Ze noemden het Coffeeshop: een plek waar je onder het mom van ‘het drinken van een kopje koffie’ een joint kon roken. Als snel volgden meer coffeeshops. Begin jaren negentig waren er zo’n 550.

Strenger beleid

Om de wildgroei aan coffeeshops te beperken, werden de teugels aangehaald. Zo werden geen vergunningen meer verleend voor het openen van nieuwe coffeeshops, mocht verkoop van softdrugs alleen plaatsvinden in alcoholvrije gelegenheden en werd de verkoop van paddo’s verboden. In de loop der jaren werden de regels verder aangescherpt.

De wet Bibob stelt het gemeentebestuur in staat om de integriteit van vergunninghouders te toetsen. Zijn er bijvoorbeeld twijfels over de herkomst van het startkapitaal waarmee een coffeeshop is opgezet, dan is een coffeeshop eigenaar verplicht openheid van zaken te geven. Kan hij dat niet, dan kan een vergunning worden ingetrokken. Omdat deze situatie in de praktijk regelmatig voorkomt, is de verwachting dat het aantal coffeeshops verder zal afnemen.  

Wat u als bezoeker moet weten

• In cafés en restaurants is' blowen’ niet toegestaan.

• Verkoop en gebruik van harddrugs is verboden.

• Verkoop van hallucinerende paddenstoelen (paddo’s) is verboden.

• Het roken van normale tabak is ook in coffeeshops verboden.

Coffeeshops:

• mogen geen toegang verlenen aan personen onder de 18 jaar

• mogen geen harddrugs of alcohol verkopen

• worden streng gecontroleerd: na drie overtredingen wordt de vergunning definitief ingetrokken.