Van badhuis tot theater

Westerman maakte de schoorsteen tot de centrale as van het gebouw. Daaromheen plaatste hij halfronde wachtkamers. Een gang scheidde de wachtkamers van de buitenste ring met de bad- en douchecellen. Mannen en vrouwen werden strikt gescheiden gehouden. Er waren twee ingangen (met boven de deur in smeedijzer: ‘ingang mannen’ en ‘ingang vrouwen’). Omstreeks 1986 werd het badhuis gesloten en kreeg een heel andere functie. Het werd een buurttheater en dat is het ook nu nog: Badhuistheater De Bochel.,

Amsterdamse School

Westerman werkte van 1914 tot en met 1921 voor Publieke Werken. Vanaf 1919 was hij adjunct-architect bij de Afdeling Gebouwen. Zijn ontwerpen waren verwant aan de Amsterdamse School, een stijl die gekenmerkt wordt door een expressionistische vormgeving, gebeeldhouwde ornamenten en siersmeedwerk.,

Elke volksbuurt één badhuis

In 1911 werd het eerste gemeentelijke badhuis voor het gewone publiek geopend. De gemeente stimuleerde het gebruik ervan om de hygiëne te bevorderen. In 1920 werd het Badhuizenplan van wethouder De Miranda aangenomen: er zouden meer badhuizen worden gebouwd om aan de groeiende vraag te voldoen. In 1931 was het plan voltooid. Er waren toen veertien gemeentelijke badhuizen en elf kinderbadhuizen: in iedere wijk minstens één badhuis.