Een mens wordt opgegraven, hij wordt bewonderd, in steen gevangen, gekannibaliseerd en gezocht. Voor de Griekse kunstenaar Dimitris Papaioannou is het menselijk lichaam de basis van zijn werk. In zijn bewegingstheater – zonder tekst of muziek – gaat hij op zoek naar de essentie van de mens, het lichaam voorbij. Papaioannou ziet zichzelf niet als danser of choreograaf, maar als beeldend kunstenaar. Een schilder op het toneel, die gebruik maakt van het menselijk lichaam in al zijn veelzijdigheid.