Tachtig is hij nu. Een gepensioneerde tapdanser die samenwoont met zijn dochter Anne en haar man Antoine. Of is hij een gepensioneerd bouwkundig ingenieur die bezoek krijgt van diezelfde dochter en haar nieuwe vriend Pierre? Waarom heeft hij zijn pyjama nog aan? En waar is zijn horloge? Het ligt niet op de plek waar het zou moeten liggen.

Langzaam maar zeker glijdt André weg in een mistige wolk, waarin de wereld die hij eens zo goed kende zich van hem vervreemdt. Herinneringen vergaan, vertrouwde gezichten vervagen. Krampachtig probeert hij grip te houden op zijn leven, dat stukje bij beetje uiteenvalt zonder dat hij begrijpt waarom. Zijn ziekte, onrust en paniek raken ook zijn omgeving. Dochter Anne probeert haar vader bij te staan, maar hoe help je iemand die steeds verder wegraakt? Het zorgt voor herkenbare situaties die schuren, maar ook komisch kunnen zijn.