Szymborska is zo’n dichter die schijnbaar moeiteloos het grote met het kleine verbindt, het ondoorgrondelijke met het zichtbare. Ze schrijft even soepel over sterfelijkheid als over een zandkorrel. Sprankelend, open, geestig, wijs en scherp - het is moeilijk om niet van haar werk te gaan houden. Szymborska, die in 1996 de Nobelprijs voor Literatuur ontving, laat zien wat leven en wat poëzie is.