Gustav Mahler

Al enkele jaren wist Mahler dat hij meer wilde doen met zijn lied Das himmlische Leben. Hij verwerkte het in zijn Derde symfonie, en haalde het er weer uit. Maar in de Vierde symfonie bepaalde het lied alles. Mahler schreef die Vierde van achter naar voren, beginnend met het vocale slot. Een ode aan hemels leven, ergens daarboven, maar ook op aarde. De dood, die in het tweede deel vermomd als viool rondspookt, kan er niet tegenop. De Israëlische sopraan Chen Reiss soleert aan het eind van deze heel directe, pure symfonie.

Concertgebouworkest & Gatti

Dirigent Daniele Gatti kreeg lyrische recensies voor zijn vorige Mahler-projecten met het Concertgebouworkest. ‘Hallucinant’, vond de Volkskrant zijn interpretatie van de Tweede symfonie. NRC prees de emotionele lading van de Derde. Nu is het tijd voor de Vierde symfonie, met een relatief klein, maar des te krachtiger orkest. Als opmaat klinkt Haydns Symfonie nr. 82. Een zeer feestelijk werk vol verrassende effecten, met de veel later opgelopen bijnaam 'De beer'. En ja, met wat fantasie kun je tijdens het slotdeel een wel erg snel dansende beer voor je zien.


Deze content wordt beschikbaar gesteld door Het Koninklijk Concertgebouw