Gustav Mahler

Om allerlei redenen is Mahlers Vierde symfonie een vreemde eend in de bijt. Om te beginnen vanwege de voor Mahlers doen lichte, heldere toon. Direct aan het begin klinken arrensleebelletjes. We gaan een winterse, grotendeels onschuldige wereld in, waarin Mahler verhaalt over het kind zijn.

Kleine bezetting

Opvallend ook is Mahlers keuze voor een kleine bezetting. Wederom: voor zijn doen. Dirigent Klaus Simon verkleinde dat ensemble nog meer in zijn nieuwe versie voor kamerensemble. Wat krijg je als je tachtig procent van het orkest ontslaat, vroeg een Britse criticus zich af. Een heel aards, direct aansprekend werk, is het antwoord. In het laatste deel zingt sopraan Lisette Bolle een door Mahler geliefde tekst. Tijdens een feest in de hemel danst een kind met engelen. Overal zijn lekkere hapjes. Een bitterzoete fantasie, gespeeld door een ensemble uit het Radio Filharmonisch Orkest.


Deze content wordt beschikbaar gesteld door Het Koninklijk Concertgebouw