Beethoven en Brahms

Raffinement vermomd als eenvoud, dat was een van de charmes van de achttiende eeuw. En als zodanig is Paisiello's La molinara uit 1788 een dochter van haar tijd. Geen wonder dat er op het 'Nel cor' uit die opera veel en heel aantrekkelijke variaties zijn gemaakt, ook door Beethoven. Beethovens eigen Sonate 'Pathétique' is uit dezelfde eeuw, maar ademt al een geheel andere sfeer. Het ontroerende 'cantabile' van het middendeel is zó bekend dat het lijkt alsof het er altijd is geweest. Regina Albrink besluit het eerste deel van haar recital met een componist voor wiens oeuvre volgens het blad Luister haar 'prachtige grandeur [...] geknipt' is: de Walsen, opus 39, van Brahms.

Chopin en Liszt

Hoe ver kun je gaan met alleen een piano? Hoor hoe Chopin in zijn Derde Ballade de diepten van de ziel peilt, en je weet: heel ver. Of luister naar de 'Romance' uit Chopins Eerste pianoconcert, die Regina Albrink in een versie voor piano-solo speelt. Ook dan is er nog steeds het moment dat de hemel zich (even) opent. En tot het uiterste van de klankmogelijkheden gaat Liszt. Zijn etudes demonstreren de piano als een toverharp, die zingt van een onwerkelijke wereld, voorbij de onze. De 'Kabouterdans' was in de romantiek een geliefd genre, er moeten toen heel opwindende gnoompjes hebben rondgelopen.


Deze content wordt beschikbaar gesteld door Het Koninklijk Concertgebouw