Geen jalapeños: Mozart

Wervingstekst in twee aktes

Akte 1

– Wat een belachelijke titel voor een concert. – Nogal, ja. Waar is dat voor nodig! – (zuchtend) De moderne tijden... Wat is er mis met gewoon 'Drie pianoconcerten van Mozart in kamermuziekbezetting', of desnoods 'Intieme Mozart', als het zo nodig quasi-literair moet.' – Die musici, ze kunnen nooit eens normaal doen. Wat hebben jalapeños nou met Mozart te maken? – Wat zijn jalapeños eigenlijk? – Geen flauw idee. Maar ik weet wel dat ze niks met Mozart te maken hebben. – Mozart kon zelf trouwens ook heel gek doen. Het Rondo van dat Pianoconcert in C! Komt ie opeens met een adagio aanzetten. Volkomen gek. – Maar gecombineerd met een ongekend ontroerende lyriek. Niet te geloven. Wat een muziek. – Nou. Laten we dan maar naar het concert gaan. – Laten we dat maar doen. – (naar de kassa lopend) Dit is overigens ook een belachelijke wervingstekst. – Volslagen belachelijk. Waar is het voor nodig... – Wat je zegt. Waar is het voor nodig.

Akte 2

– Ha! Nu begrijp ik het! Ik lees zojuist in de prospectus van uitgeverij Prometheus dat die Beijer komend voorjaar een roman publiceert, getiteld Geen jalapeños. Vandaar dus! – 'Vandaar'? Hoezo 'vandaar'? Ik bedoel, leuk en aardig hoor, dat die Beijer zo nodig een boek wil schrijven, maar dan begrijp ik nog steeds niet wat dat met Mozart te maken heeft. – Misschien komt Mozart erin voor? – Dat zal het zijn. – Of misschien komt hij er juist niet in voor. – Kan ook. – Dus nu weten we het eigenlijk nog steeds niet. – Inderdaad. (verdwijnt vloekend achter de coulissen*) DOEK * achter de coulissen kijken: de echte toestand ontdekken. (Gebeurt in dit geval overigens niet.)

Deze content wordt beschikbaar gesteld door Het Koninklijk Concertgebouw