Claude Debussy creëerde met zijn Préludes een nieuwe taal en een nieuwe manier van pianospelen. Alsof het spontane improvisaties waren, zo ving hij de wereld om hem heen in noten. De Turkse meesterpianist Fazil Say geeft die quasi-improvisatorische kant alle ruimte met zijn vrije interpretaties van Debussy’s suggestieve muziek. Bovendien mengt Say in zijn eigen werk – als een moderne Debussy – muziek uit Turkije, de westerse klassieke muziek en jazz. ‘Een van de grote artiesten van de 21e eeuw’, noemde de Franse krant Le Figaro hem al. Fazil Say biedt dan ook echt iets bijzonders dat hem onderscheidt van veel collega-pianisten. Hij gaat zeer vrij om met de grote werken uit de pianoliteratuur; in zijn recitals lijkt het wel alsof hij de muziek ter plekke bedenkt. Bovendien is hij een begaafd componist. ‘Componeren is een vorm van improviseren’, vindt hij. En zo vrij klinkt het ook.