Hoe muziek kan blijven inspireren

Muziek over muziek, muziek geïnspireerd door andere muziek kent vele verschijningsvormen. Zo maakte Niccolò Jommelli, een generatie jonger dan Vivaldi, er in zijn Miserere werk van om te laten horen dat hij wel degelijk schatplichtig was aan de 'stile antico' van Palestrina. Hij componeerde een staaltje ‘ouderwetse’ meerstemmigheid dat ook vandaag de dag nog recht overeind staat. Antonio Vivaldi liet zich op zijn beurt inspireren door zijn eigen werk. Tot drie keer toe schreef hij een Dixit dominus. Steeds lijkt het of hij in de nieuwere versie voortborduurt op wat hij daarvoor ontdekt en geschreven had. Zo schreef hij drie keer hetzelfde stuk dat toch steeds net even anders klinkt.

Ghislieri Choir & Consort brengen Vivaldi

Het tweede Dixit dominus, RV 594 is van de drie met voorsprong de meest enerverende. Niet alleen door de opzwepende dubbelkorigheid, een kolfje naar de hand van het Ghislieri Choir en Consort, maar ook door dat opmerkelijke laatste deel dat een combinatie is van een chaconne en een fuga, en waarin Vivaldi laat horen dat hij niet onderdoet voor Bach. Saillant detail: het chaconne-thema is hetzelfde thema dat Bach in zijn Goldberg-variaties gebruikte.

Deze content wordt beschikbaar gesteld door het Koninklijk Concertgebouw