Carlo Diaz creëert een dialoog tussen heidendom en christendom in Angelsaksisch Engeland met reconstructies en herschrijvingen van Angelsaksische liederen over het lot en het lijden. Simon Knighton gebruikt een Dada knip-en-plaktechniek om een stuk te construeren rond de tekst van Gabriel Garcia Marquez’s 100 Years of Solitude. Boris Bezemer zette Charles Bukowski’s gedicht The Laughing Heart op muziek met zijn recent onderzochte techniek van ‘blok-compositie’. Deze drie nieuwe werken worden gepresenteerd naast vier versies van Fors Seulement van Matthaeus Pipelare, Adriaan Willaert en twee anonieme componisten.