Meerstemmigheid, muziek in meerdere lagen, wordt gezien als hét onderscheidende aspect van de westerse muziek, al vanaf het primitieve 'organum' in de negende eeuw. Arvo Pärt heeft dit met zijn 'tintinnabuli' opnieuw onder de aandacht gebracht. In de latere Middeleeuwen werd het een stuk complexer, zoals Paul Van Nevel en zijn Huelgas Ensemble zullen laten horen. Na de herontdekking van de muziek van De Machaut in de jaren vijftig werd melodische en ritmische gelaagdheid opnieuw een thema. Ligeti boorde met zijn Pianoconcert in de jaren tachtig weer verdere lagen aan.