De Franse Julie Nioche droomt ervan te kunnen vliegen, verlangt ernaar gewichtloos te zijn. In Nos Solitudes probeert ze haar droom te vangen. In een installatie van touwen en gewichten zweeft een danser boven onze hoofden. Gewichtloos, lijkt het. Maar langzaam wordt duidelijk dat ook hij de zwaartekracht niet kan trotseren. Hoe verder de dans vordert hoe benauwender het wordt. Het beperkende van de touwen wordt pijnlijk duidelijk. Met het gitaarspel van Alexandre Mayer als metgezel valt en herrijst de danser.