Hortus Conclusus
Deel dit op:
Een boom vol granaatappels, nardusplanten, kalmoes, saffraan en kaneel, mirre en aloë. Bijbelse bomen, planten, bloemen en geuren omringen een doorwaadbare waterpartij in de hortus conclusus van het Bijbels Museum. Deze omsloten tuin achter het pand is in 2009 opgeknapt en in overeenstemming gebracht met het oorspronkelijke concept van tuinarchitect Arend Jan van der Horst. U kunt hier terecht voor wisselende tentoonstellingen en genieten van een oase van rust in het drukke centrum van Amsterdam.
Rust, harmonie en schoonheid van de getemde natuur zijn kenmerken van de hortus conclusus, een omsloten tuin die naar buiten toe is afgeschermd door een hek, haag of muur. Het is een plaats om lief te hebben, een paradijs op aarde. In de kunst en literatuur wordt niet alleen naar tuinen verwezen als een reële plaats, maar ook als een plek waar fantasie en werkelijkheid elkaar raken. In de bijbelse poëzie is de omsloten tuin een metafoor voor de onbereikbare mysterieuze vrouw. Zij is 'een verzegelde bron'. Aan haar ontspruit 'een boomgaard vol granaatappels, met een overvloed aan vruchten' (Hooglied 4:12-15).
In 1994 ontwierp Arend Jan van der Horst de hortus conclusus van het Bijbels Museum. Hij liet zich enerzijds inspireren door de bijbel, anderzijds door het pand waarin het museum gevestigd is. De waterbassins, bomen, planten en bloemen in de tuin verwijzen naar bijbelse verhalen. De symmetrie van de tuin verwijst naar de historie van het grachtenhuis en het lusthof dat zich in de 17e eeuw langs de Herengracht uitstrekte. In de kabinetten aan weerzijde van het pand zijn bijbelse geuren op te snuiven, zoals wierook, amandel en maagdenpalm. Bordjes tonen bijbelscitaten waarin het groen en de geuren genoemd worden, zodat bijbelkennis in alle rust kan worden opgefrist.
In de tuin van het museum is jaarlijks een wisselende tentoonstelling te zien. Liefdespoëzie, in de 3de eeuw v. Chr. opgenomen in het Oude Testament, vormde de inspiratiebron voor tien beeldhouwers van Beeldhouwerscollectief ABK. Water speelt een belangrijke rol in deze teksten uit het Hooglied, en staat dan ook centraal in de tentoonstelling in de Hortus Conclusus. Puur Water is poëzie in beeld, en kan zich geen betere locatie wensen dan de stille, omsloten stadstuin achter de statige Cromhouthuizen aan de Herengracht. In de tuin zijn beelden te zien van Alice Bakker, Wim Bakker, Ank van Engelen, Petra Groen, Jissy Keuenhof, Barbara Kluiver, Welmoed Koekebakker, Hanneke de Munck, en Anja Vosdingh Bessem.
Rust, harmonie en schoonheid van de getemde natuur zijn kenmerken van de hortus conclusus, een omsloten tuin die naar buiten toe is afgeschermd door een hek, haag of muur. Het is een plaats om lief te hebben, een paradijs op aarde. In de kunst en literatuur wordt niet alleen naar tuinen verwezen als een reële plaats, maar ook als een plek waar fantasie en werkelijkheid elkaar raken. In de bijbelse poëzie is de omsloten tuin een metafoor voor de onbereikbare mysterieuze vrouw. Zij is 'een verzegelde bron'. Aan haar ontspruit 'een boomgaard vol granaatappels, met een overvloed aan vruchten' (Hooglied 4:12-15).
In 1994 ontwierp Arend Jan van der Horst de hortus conclusus van het Bijbels Museum. Hij liet zich enerzijds inspireren door de bijbel, anderzijds door het pand waarin het museum gevestigd is. De waterbassins, bomen, planten en bloemen in de tuin verwijzen naar bijbelse verhalen. De symmetrie van de tuin verwijst naar de historie van het grachtenhuis en het lusthof dat zich in de 17e eeuw langs de Herengracht uitstrekte. In de kabinetten aan weerzijde van het pand zijn bijbelse geuren op te snuiven, zoals wierook, amandel en maagdenpalm. Bordjes tonen bijbelscitaten waarin het groen en de geuren genoemd worden, zodat bijbelkennis in alle rust kan worden opgefrist.
In de tuin van het museum is jaarlijks een wisselende tentoonstelling te zien. Liefdespoëzie, in de 3de eeuw v. Chr. opgenomen in het Oude Testament, vormde de inspiratiebron voor tien beeldhouwers van Beeldhouwerscollectief ABK. Water speelt een belangrijke rol in deze teksten uit het Hooglied, en staat dan ook centraal in de tentoonstelling in de Hortus Conclusus. Puur Water is poëzie in beeld, en kan zich geen betere locatie wensen dan de stille, omsloten stadstuin achter de statige Cromhouthuizen aan de Herengracht. In de tuin zijn beelden te zien van Alice Bakker, Wim Bakker, Ank van Engelen, Petra Groen, Jissy Keuenhof, Barbara Kluiver, Welmoed Koekebakker, Hanneke de Munck, en Anja Vosdingh Bessem.
- Tip je vriend(en)
| terug naar zoekresultaat |