Henna

'Henna' toont het huwelijksritueel. 'Henna' toont de mooie momenten in het leven, maar deze zijn niet altijd zonder gevolgen?

De dag voor het huwelijk komen alle vrouwelijke kennissen en familieleden samen in het huis van de bruid. Dit ritueel wordt Henna genoemd, naar de roodbruine verf waarmee de handen van de bruid beschilderd worden. Voor een keer staat de anders zo verlegen bruid in het middelpunt van de aandacht. Dan komen haar toekomstige man en zijn moeder op bezoek.

Na het huwelijk trekken man en vrouw in bij de ouders van de bruidegom. Het is tijd voor de bruid om te integreren in haar nieuwe familie en dat is niet gemakkelijk.

'Henna' gaat in op keuzes en de consequenties hiervan. Consequenties die je niet kunt omzeilen, omdat ze zijn verbonden met de tradities en cultuur waarin je bent opgegroeid. De huwelijkse rituelen worden niet simpelweg nagebootst. In plaats daarvan creëert Rasheed vanuit beweging, tradities en gedachten een dromerige sfeer, waarbij de toeschouwer als het ware in het hoofd stapt van iemand die aanwezig was bij de ceremonie. Wat te zien is op het podium, is de herinnering aan de gebeurtenis; een dansante verwerking van emoties. In de voorstelling wordt gebruik gemaakt van traditioneel Iraakse muziek: Maqam. Maar ook hierin gaat de voorstelling een stap verder. Door extra elementen toe te voegen aan de Maqam ontstaan tegenstellingen en nieuwe vormen in de muziek.